 Ook onder de Hindoestaanse jongeren spelen ernstige problematieken die bij autochtone en allochtone jongeren optreedt zoals criminaliteit, drugs-verslaving, voortijdig afbreken van opleidingen, vandalisme...
Maar vooral de psychische nood onder de Hindoestaanse jongeren is in vergelijking met hun leeftijdgenoten uit andere culturen groot.
De problemen blijven veelal lang verborgen omdat de Hindoestaanse jongeren zich vaak terugtrekken en zichzelf isoleren. Komen ze uiteindelijk toch bij de bestaande hulpverlening terecht, dan blijken de taal en cultuur van de hulpverlening niet goed aan te sluiten bij die van de Hindoestaanse jongeren.
Als ze zich volledig concentreren op de Nederlandse samenleving verliezen ze - zoals ze zelf vertellen - vaak de mogelijkheden uit het oog die hun eigen culturele en religieuze achtergrond biedt. Bij een enquète bleek dat jongeren het streven naar een Hindoestaans Cultureel Centrum toejuichen vooral vanuit de behoefte aan een ontmoetingspunt dat nu in de regio ontbreekt.
Voor de meeste jongeren moet de gezelligheid centraal staan.
Naar de Mandir (tempel) komen ze graag als ze daar bekenden kunnen ontmoeten.
Veel jongeren vinden het samen zijn belangrijk en hebben behoefte aan praktische zaken zoals kookcursussen, yoga, zanglessen en het leren beheersen van het Hindi.
De jongeren erkennen dat ze weinig van hun geloof afweten; ze tonen vrijwel allemaal interesse om er meer over te leren. De gang van zaken in Mandirs of tijdens yagya's (religieuze bijeenkomsten) beoordelen ze verschillend.
Jongeren die niet veel Hindi of Hindoestaans kennen, kunnen de sprekers moeilijk volgen. Anderen die deze talen wel beheersen vertellen dat de meeste sprekers hun weinig boeien, er worden geen onderwerpen besproken waar jongeren iets aan hebben.
De huidige bijeenkomsten zijn vooral op ouderen gericht, zelfs los van taalproblemen is het vragen stellen voor jongeren dan moeilijker.
Het muzikale gedeelte beoordelen ze allemaal heel positief.
Jongeren willen graag het Hindi maar vooral Hindoestaans leren zodat de communicatie met de grootouders minder moeizaam verloopt. Hindi lezen en schrijven staat niet voor iedereen voorop. De wens om het te kunnen spreken en verstaan wel. Het centrum zou zeker aan deze behoefte kunnen voldoen.
Wat de opvang betreft geven velen aan dat niet zozeer de huisvesting maar emotionele ondersteuning belangrijk is. Vooral meisjes hebben thuis vaak problemen waar ze graag eens met een buitenstaander over zouden willen praten. Naast religieuze activiteiten bleek vooral interesse voor feestjes met muziek, omdat deze vaak gezelligheid bieden.
Belangrijk in het beleid is minstens één keer per week speciale jongerenactiviteiten te organiseren zoals themadagen, feesten, discussie-middagen of vragenuurtjes waar jongeren hun mening kwijt kunnen.
De sfeer die het centrum zal uitstralen zou echt Hindoestaans / Indiaas moeten zijn. Een kale ruimte met afbeeldingen wordt weinig gewaardeerd.
|
